Uit de moestuin


witlof.jpgIn de ketel: witlofsalade met heel veel fruit

Wegens jarenlang succes aan onze gezinstafel hebben wij deze witlofsalade op het kindermenu van de Herberg gezet. Omdat de gemiddelde Nederlander aan smaakvervlakking lijdt is de witlof almaar minder bitter gaan smaken: een aanpassing van de kwekers aan de smaak van de klant. Zelf houd ik tegenwoordig meer van bittere witlof, en ik ben dan ook erg blij dat de witlof uit de Odintas smaakt zoals hij vroeger was.
Kinderen houden niet zo van bitter (dat herinner ik me ook van mijzelf), dat is duidelijk ook zo’n “acquired taste” zoals de Engelsen zo mooi zeggen. Fruit vormt een prettig tegenwicht voor al te bittere stukjes, wat erg gewaardeerd wordt door jonge etertjes. Erg lekker in deze salade is banaan, bij ons aan tafel een verplichting, zonder is de salade niet compleet. Maar het recept is prima aan te passen aan de smaak van de gast die het gerechtje bestelt.

Ariane (meer…)

Advertenties

rendier.jpgIn de ketel: koolraap op zijn Fins (lanttulaatikko)

Onder de kurk: een frisse, fruitige rode wijn van grenache

De laatse winterknollen grijnzen ons vanuit onze kelder tegemoet. Terwijl in de natte sneeuw toch de eerste bloesem zichtbaar is en zelfs de versgezaaide veldsla alweer boven de grond komt staat ons hoofd niet meer echt naar knollen. Ik had beloofd niet meer te zeuren over Hollandse wintergroenten, en dat doe ik dus ook maar niet meer. Koolraap kan heel lekker zijn. De Finnen maken er een simpel ovengerecht mee dat heel lekker is als bijgerecht bij gewone gehaktballen, hachee of stoofvlees, maar ook bij een lekkerbekje of (stok)vis uit de oven.

Ariane

(meer…)

 tajine.jpg

v-rutabaga.jpgIn de ketel: Wintertajine met koolraap, rode ui en ingemaakte paprika, daarbij Marokkaans gekruide tofu

Onder de kurk: volle, sappige wijn, rood óf wit

In de ketel: Laat ik nu eens niet doordraven over saaie Hollandse wintergroenten. Kookliefhebbers weten allang dat wintergroenten niet saai hoeven te zijn. Al spant koolraap wel de kroon, vrees ik. Hoe vaak zou hij nog op het menu staan in het gemiddelde Nederlandse gezin? De saaie koolraap met bloempapje ligt nog vers in het geheugen bij velen. Natuurlijk is er vanallerlei leuks mee te doen.
In de Herberg gooide ik hem in de tajine, en behandelde hem alsof hij uit verre oorden kwam.

Ariane

(meer…)

frambozen.jpgIedere week denk ik: dit zijn toch echt de laatste. Maar de frambozenstruik bij de Herberg blijft maar fruit geven. Vanavond haalde ik er weer een handje vanaf, heerlijk over het chocolade-ijs.

Vorige week, tijdens het snoeien van de beukenhaag (wat een veel grotere klus bleek dan gedacht. Zonder de hulp van allerlei stamgasten hadden we het niet gered!), sneuvelde per ongeluk een tak van deze framboos. Dat fruit ging ook al lekker over een chocolade-dessert.

Is het nu zo’n bijzonder frambozenjaar, of ligt het aan de soort framboos die we in de tuin hebben staan? Als ik de boeken mag geloven, bestaan er zomer- en herfstframbozen. Wij zouden dan een herfstframboos hebben, die fruit geeft op de takken die in hetzelfde jaar gevormd zijn. Maar is het de bedoeling dat herfstframbozen tot in november fruit geven?

Mariëlla

bonnelouise.jpgHoewel we diverse fruitbomen in de Herbergtuin hebben staan, kopen we ook regelmatig appels en peren bij omliggende fruittelers en boerderijen. Nu er nog volop peren zijn, maken we uiteraard ook lekkere dingen met dit toch wat ondergewaardeerde fruit. Hoeveel kinderen eten er thuis eigenlijk nog wel eens een peertje? Maar ja, wat wil je ook met veel van dat melige spul uit de supermarkt…. De peren die ik onlangs van de teler haalde, zijn lekker zoet, van het ras Bonne Louise. Ik heb er chutney van gemaakt, maar hij is ook favoriet bij bezoekende kinderen, gelukkig. Het recept van de perenchutney is een aanpassing van een aanpassing van een recept dat op internet te vinden is. De kok kreeg vorig jaar een potje van die zelfgemaakte chutney cadeau, en we aten het bij een heerlijk roodschimmelkaasje en een glaasje zelfgemaakte wijn van peren- en morellensap.

Mijn variant op het recept dat de kok van haar vriendin kreeg, staat hieronder. (meer…)

pompoenen-1.jpg

In de ketel: Pompoensoep

Ik moet zeggen, de pompoenoogst van de herberg valt dit jaar erg tegen! Vorig jaar waren er toch een aantal ketels vol heerlijke pompoensoep van pompoenen uit eigen moestuin. Dit jaar moeten we het doen met een paar kleine pompoentjes die eerder voor de sier wel leuk zijn. Gelukkig zijn ze prima verkrijgbaar bij de groentenhandel tegenwoordig.
Het recept dat ik maak heb ik ooit stiekem opgevangen op een verjaardagsfeestje. Tegenwoordig staat hij elke herfst verplicht op de kaart, want er is een zekere stamgast uit het westen des lands die er nogal verzot op is.
Voor wie graag creatief is: pompoen laat zich prima combineren met allerlei smaken. Gebruik dan het basisrecept en laat de currypasta weg. Jamie Oliver combineert pompoen bijvoorbeeld met knoflook, kastanjes en rozemarijn, maar dan gegrild. Vast ook lekker in de soep!

(meer…)

olijfkomkommer1.jpgAls experiment hebben we dit jaar olijfkomkommers gekweekt in de moestuin. Via een Belgische website kwam ik nog wat laat in het seizoen aan zaad van deze tamelijke onbekende plant, die vruchtjes geeft die er een beetje uitzien als olijven en een beetje als komkommers. Vandaar dus de naam…..

Met enige geduld en doorzettingsvermogen hebben de Ariane en ik diverse plantjes kunnen opkweken, die eind juli uiteindelijk vruchtjes begonnen te krijgen. In salades met kerstomaatjes e.d. bleken ze een grappige aanvulling en nog smakelijk ook.

Toen ik terugkwam van vakantie, bleken de planten echter drie weken stevig hun best gedaan te hebben: er zaten wel 20 aardig doorgeschonken komkommers aan de planten… Smakelijk waren deze vruchten niet meer, dus hebben we ze opengesneden om de zaden te oogsten.

Vorige weekend heb ik nog wat grote vruchten verstopt in het groen gevonden en die samen met de inmiddels nieuw bijgekomen kleine vruchtjes ingemaakt. Het ‘recept’ hiervoor komt uit het boek van Peter Bauwens, Groenten kweken.

Ingrediënten
1 eetlepel mosterdzaad
1 eetlepel zout
1 takje venkelgroen
1 of 2 laurierblaadjes
enkele peperkorrels
een handje gele rozijnen
heldere of gele appel(=cider)azijn (geen donkere, dat kleurt gewoon minder mooi)

Benodigheden
goed afsluitbare jampot of weckfles
vergiet

  • Doe de olijfkomkommertjes in een vergiet, was ze, laat ze uitlekken en strooi er wat zout over
  • Spoel na enkele uren de komkommertjes weer af en droog ze.
  • Doe ze in de schone jampot of weckfles
  • Voeg mosterdzaad, zout, venkelgroen, laurier, peperkorrels en rozijnen toe.
  • Verhit de azijn tot het kookpunt.
  • Giet de hete azijn in de pot, totdat de inhoud helemaal onderstaat.
  • Sluit de pot af en laat enige tijd staan.

Mijn weckpot bleek uiteindelijk een beetje te groot voor de inhoud: ik heb, om de vruchtjes onder het vloeistofniveau te houden, een vuurvast aardewerken bakje in de hete azijn geduwd en toen de pot gesloten. Netter is het natuurlijk een passende pot te kiezen.

Mariëlla

Volgende pagina »