mei 2007


In de ketel: Spitskool met feta, tijm en olijven

spitskool.jpgDe laatste spitskooltjes in de moestuin dreigen in bloei te schieten. Tijd om ze op te maken. Het is trouwens niet zo, dat je ze dan weg moet gooien. Ook de bloeistengels en bloemetjes zijn eetbaar. De stengels smaken gekookt, gestoofd of geroerbakt prima. Ze zijn vergelijkbaar met de stelen van broccoli. Met de bloemetjes kunnen salades, taarten en toetjes opgevrolijkt worden. Dus wat we niet oogsten, mag nog rustig even staan pronken. Die laatste spitskolen verwerken we in een eenvoudig groentegerecht met feta. Omdat een paar verdwaalde erwtjes van de peultjes van vorig jaar zichzelf hadden uitgezaaid, oogsten we ook een paar handjes hele vroege, verse peulen. Die laten zich prima combineren met de spitskool.

(meer…)

Advertenties

In de ketel: Frambozentaart van Karin

Onder de kurk: een verloren flesje uit de opgeruimde wijnkelder: Pinot Noir Beerenauslese 2005 van Willi Opitz

karin.jpgTerwijl Ariane tuinenideeën opdoet in Londen, heb ik me dit weekend bekommerd om de boekenplank van de Herberg én de wijnkelder opgeruimd.
Die boekenplank bevat nu een leuk nieuw kookboek van collega-‘waardin’ Karin, die inmiddels een succesvolle website, een blog én een kookboek op haar naam heeft staan. Koken met Karin is zowel een website als een boek, en dat boek werd zaterdag onder het genot van diverse hapjes bij de plaatselijke boekhandel gepresenteerd. Met als ondertitel ‘Kleine moeite, groot effect!’ geeft Karin in haar kookboek een aantal makkelijk te maken recepten, speciaal voor mensen die koken vooral lastig en tijdrovend vinden. Plezier in de keuken staat voorop. Door Karin’s zelf getekende illustraties krijg je bovendien zin om onmiddelijk met de recepten aan de slag te gaan. Karin vertelde me zaterdag, terwijl ze het boek voor me signeerde, dat Koken met Karin zijn tweede druk gaat beleven: de eerste 4000 exemplaren zijn bijna uitverkocht!

Uiteraard heb ik dit weekend gelijk een recept uit Karin’s unieke kookboek geprobeerd. Ik had op de markt een voorraadje betaalbare Spaanse frambozen gekocht, zoete tulameens. Frambozen uit Spanje zijn al een paar weken in overvloed op onze markt te koop. Met die frambozen maakte ik een warme frambozentaart met amandelen. Het bleek een verrukkelijk pinkstertoetje voor de gasten van vandaag, die ook nog eens verrast werden met een uit de opgeruimde wijnkelder opgedoken flesje Oostenrijkse rode, zoete wijn, een Pinot Noir Beerenauslese van Willi Opitz.. Die wijn combineerde fantastisch met de frambozentaart: het leek echt een ‘match made in heaven’.

Die wijnkelder is trouwens weer helemaal op orde nu. Het kostte me wat zuchten en steunen en ik heb diverse spinnewebben opzij moeten schuiven, maar nu weet ik weer precies wat er allemaal nog voor heerlijks in onze wijnkelder verstopt ligt. Dat geeft een goed en rijk gevoel! De komende maanden zullen we in de Herberg dan ook vooral oude voorraden gaan opmaken, voordat in september en oktober de nieuwe oogst weer arriveert.

Op de foto staat Karin met het Herbergexemplaar van Koken met Karin. Hieronder volgt Karin’s uiterste simpele maar succesvolle recept voor frambozentaart. (Dat volgens mij later dit jaar met zelfgeplukte bramen of ander zacht fruit van het seizoen ook prima te maken is.)

Karin Luiten, Koken met Karin, Becht – Haarlem 2007, € 15,00

(meer…)

In de ketel: aspergesalade met brood

Onder de kurk: TOH! van Massimo diLenardo, Friuli, Italië

toh2.jpgOok de waardin moet af en toe koken, en dat doe ik – bij vlagen – graag. Vooral in deze tijd, als er weer allerhande verse heerlijkheden op de markt komen, zoals asperges. Onlangs heb ik onze gasten dan ook mijn favoriete aspergesalade voorgezet, vergezeld van heerlijk zelfgebakken rogge-tarwebrood met zonnebloempitten en pompoenpitten. Daarbij schonk ik een nieuw ontdekte wijn, door een andere gast eens meegebracht en geadverteerd als de ultieme aspergewijn. Deze wijn van tocai friulano uit het noordoosten van Italië bleek inderdaad een fantastische keuze, die voor de wijnkelder van de Herberg zeker aangeschaft gaat worden.

Het recept van de aspergesalade komt uit een oude Allerhande en is licht aangepast. Onze versie staat hieronder.

(meer…)

vlierachtertuin.jpgVlierbloesemsiroop

Een jeugdherinnering: tijdens een kampeervakantie in Engeland stond onze tent bij een grote, bloeiende vlierstruik. De mooie geelwitte schermen geurden zalig. We besloten van die schermen vlierpannekoeken te bakken. Geweldig waren ze! Vlierbloesem heeft een heerlijke geur, en daardoor ook smaak, die mij daarna altijd is blijven fascineren. Op een andere vakantie in een afgelegen dal in Slovenië serveerde de waardin bij de zelfgemaakte kaas met brood gekoelde vlierbloesemlimonade, en weer werd ik betoverd door de geur en smaak.
In de tuin van de herberg staat tot mijn vreugde ook een grote vlierstruik. Vorige zomer besloot ik vlierbloesemlimonade te maken, in de hoop die fantastische geur te kunnen vangen. Helaas, de eerste poging mislukte jammerlijk, de vlierbloesem sloeg op een nare manier aan het gisten en geurde meer naar koeienvla dan naar de limonade uit mijn herinnering. De tweede poging was ook maar deels geslaagd, ook daar hangt een vreemde lucht aan, zelfs nadat ik hem geheel volgens het recept tot siroop had verwerkt. Ik durf hem beslist niet te serveren in de herberg!
Op dit moment staat de vlier ook weer te bloeien. Ik heb er inmiddels een traditionele Engelse zomerwijn mee opgestart, die nu (met een ordentelijke wijngist) in het gistingsvat zit. Hij ruikt gelukkig veelbelovend, het is tot nog toe gelukt die prachtige geur te vangen. Inmiddels weet ik door mijn wijn- en likeurmaakervaring dat je niet zomaar alle vlierbloemen moet plukken. Alleen de hele verse, die net uit zijn en helder roomwitte bloesem hebben. Bovendien weet ik dat er diverse manieren zijn om de geur aan bloemen te onttrekken. Je kunt ze laten trekken in koud water (gistingsgevaar!), in hun geheel in de siroop laten trekken, langzaam laten trekken in kokend water, begieten met heet water, of, voor likeur, laten trekken in alcohol.

Hieronder een recept voor vlierbloesemsiroop, volgens de methode waarmee ik ook mijn wijn heb gemaakt: heetwaterextractie.

(meer…)

In de ketel: Lamsstoofpot

Onder de kurk: Rioja Solar Viejo Reserva 2000

dekookpot-2.jpgWij hebben met Hemelvaarstdag een heuglijk feit gevierd. Onze ketel is eindelijk ingewijd! Enige maanden geleden kochten de kok en ik samen een prachtige ketel voor onze Herberg De Ketel en de Kurk; tijd om hem in te wijden hadden we echter steeds maar niet. Maar afgelopen donderdag was het dan zover. In een absoluut select gezelschap hebben we genoten van de overheerlijke lamschotel die de kok had gemaakt. Vergezeld van aardappelpuree met verse tuinkruiden en voorafgegaan door de in de Herberg al eens eerder geserveerde wijnpaté troonde de ketel vol lamsstoofpot op de grote tafel van de Herberg. Het beviel één van onze gasten zo goed dat hij wel een keer of vier opgeschept heeft. Kijk, dat zien we natuurlijk graag.

Onder de kurk hadden we een overheerlijke Rioja, een Solar Viejo Reserva 2000, die bij het lam helemaal tot zijn recht kwam. Als nagerecht werden we verwend met een honing semifreddo. Het recept daarvan volgt binnenkort. Bij de semifreddo koos ik een Freixenet Cava Carta Nevada semi secco, wat net niet helemaal de juiste combinatie was. De frisse bubbels waren wel een feestelijk einde van de maaltijd, maar helaas net niet zoet genoeg om tegen de semifreddo op te kunnen. Volgende keer gaan we het eens met een goede Moscato d’Asti proberen! Hoewel, eigenlijk was dit niet eens het einde van de maaltijd. De kok toverde uit haar vriezer nog een paar eigengemaakte truffels, waarvan ze het recept nog even geheim houdt. Een andere gast was daar weer helemaal van onder de indruk; zelfs zo erg dat hij niet zal rusten voordat hij het recept te pakken heeft gekregen. We zullen zien…..

Mariëlla (meer…)

In de ketel: Kip met spek, worteltjes en salie

Onder de kurk: Een lekkere rosé of lichte rode wijn

salie.jpgIn de loop van het voorjaar deden wij een verdrietige ontdekking in onze kruidentuin. Daar stond een prachtige grote saliestruik, oud en kronkelig en verweerd, waar wij bijna het hele jaar door goed van konden plukken. Deze struik was met ons meegegroeid, hij werd geboren als nazaat van de struik van mijn ouders, woonde ooit in een klein stadstuintje, verhuisde mee naar een grotere tuin, en uiteindelijk naar Herberg de Ketel en de Kurk. De struik sloeg mooi aan na zijn zoveelste verhuizing, en heeft afgelopen voorjaar prachtig gebloeid. Helaas, dit jaar liep hij niet meer opnieuw uit, het was afgelopen met onze trouwe tuinvriend, waar wij zoveel lief en leed mee gedeeld hadden. Zijn kronkelige stam ligt nu bij het barbecuehout, waar hij wacht op zijn laatste taak: zorgen voor een geurig vuurtje.

Ter herinnering aan deze gedenkwaardige struik, een recept met kip en salie, gemaakt met de salie van onze nieuwe plant.

(meer…)

In de ketel: marinades voor de barbecue

Onder de kurk: Estola Reserva 2001 of Rosé de Phélan Segur

gloeiend-kool.jpgMet de temperaturen van de afgelopen weken hebben we besloten de barbecue maar weer eens in de buurt van het terras te zetten. Vorig weekend serveerden we onze eerste gebarbecuede gerechten. (Dit weekend vrees ik dat we er niet aan toekomen, met al die regen.) We hebben het simpel gehouden; op het menu stonden kleine worstjes van de biologische slager, Indisch gemarineerde speklapjes en karbonades met honing/tijm marinade. Erbij is natuurlijk altijd onze zelfgebakken ciabatta te bestellen, en een salade van sla, tuinkruiden en eetbare bloemen uit onze moestuin. Bovendien waren er in aluminiumfolie gewikkelde en in de as gepofte aardappelen met diverse vullingen als bijgerecht.

(meer…)

Volgende pagina »